De kinderen die ’s morgens door mijn straat naar de basisschool glijden hebben nog geen idee. Maar hun ouders hebben het er al over. Hier en daar duiken er berichten over op in de media. Tjolk is terug. De begeerde Tjolk drink was samen met veel andere kleuter herinneringen met de jaren verdwenen uit mijn hoofd. Bij het horen van de naam echter, zag ik de bijna psychedelisch gekleurde kartonnen pakjes weer haarscherp voor me. Met die lachende slimme aap, of het eigenwijze roze konijn.

Niet dat ik Tjolk mee naar school kreeg!  Ik had zo’n niet helemaal fris ruikend plastic bekertje met schroefdop. En de hechtpleister met mijn moeders handschrift daarop, maakte dat ik er nooit vanaf kwam. Nee, dan de Tjolk kinderen. Ik keek naar ze op.

Tjolk is terug. Hoewel, dat zeggen ze. De communicatie-afdeling laat eerst de ambassadeurs nog even aan het woord. Er is een Twitter- een Facebook- en een Hyvespagina. Op de website wordt er volop ge-crowdsourced voor nieuwe smaken en er is een heus Tjolk Test-lab.

Maar ook op product niveau gaan de makers met de tijd mee; want op de website wordt beloofd dat Tjolk 100% biologisch wordt. (Enkele weken geleden plaatste De Volkskrant ‘Biologisch’ op 2 in de top 5 van culinaire trends van het afgelopen decennium.) Binnenkort zal ik de -overigens met goed beheerde grondstoffen geproduceerde- pakjes wel door de straat zien zwerven.

Ik kijk er stiekem naar uit!

Geen gerelateerde artikelen gevonden.